( PRIRODA)

Za Skadarsko jezero čije dve trećine pripadaju Crnoj Gori, a treća Albaniji, skoro da bi se moglo reći da je nepoznato čak i ogromnoj većini ljudi koji žive u te dve države.

Manastiri, utvrđenja, prestonice, prva štampana slova, zatvor, ušorena i napuštena ribarska sela, „konzervirane“ urbanističke celine, živa sela  u kojima je vreme stalo u vakat kada je vladika goreo za Lesendrom, ptice i to stotinu vrsta, riblji svet i šarenilo flore, sve je to riznica i to na skoro 400 km2, riznica koja se zove Skadarsko jezero. Tu su bile drevne prestonice, stara država i crkvena središta Žabljak i Obod, Kom i Prečista Krajinska.

Kod stanovništva Skadarskog jezera važi pravilo: dete prvo nauči da pliva pa tek onda da hoda. Ovo pravilo svjedoči o tome koliko je lokalno stanovništvo povezano sa jezerom i koliko je u prošlosti zavisilo od njega. Život od legalnog ribarenja sada je gotovo nemoguć pa se lokalci okreću turizmu, bar oni koji žive sa relativno razvijenom infrastrukturom. Ostala mesta su pusta.

Skadarsko jezero broji 48 vrsta riba od kojih je 15 vrsta endemičnih. Najpoznatije su: krap, ukljeva, jegulja, cipol, skakavica i dr. Jezero poseduje nekoliko turističkih mjesta i lokaliteta među kojima se izdvajaju: Virpazar, Rijeka Crnojevića, Plavnica, Murići, Godinje, Vranjina i dr.

Svojom prekrasnom obalom Skadarsko jezero plijeni i očarava brojne posjetioce.